کارکنان حجمی  و مشکلات آنان

 با خبر شدیم در آستانه ماه مبارک رمضان مبلغ ۱۰۰ هزار تومان  به تمامی کارکنان اعم از رسمی ، پیمانی و قراردادی پرداخت شده است . جدای از کم یا زیاد بودن مبلغ با توجه به وضعیت اقتصادی جامعه  همینکه مدیران با اینکار نشان دادند که به فکر کارکنان هستند جای تشکر دارد ولی نکاتی وجود دارد که بد نیست به آنها نیز توجه شود و مد نظر مدیران قرار گیرد:

۱- در ماه احسان و نیکوکاری  بسیار بجاست کارکنان دانشگاه که تحت پوشش شرکتهای حجمی دانشگاه هستند در این مسئله از دیگران جدا نشوند و این مبلغ به آنان نیز پرداخت شود . با توجه به آمار موجود در مورد تعداد این کارکنان(۱۲۰ نفر )  ۱۲ میلیون تومان هزینه ای نیست که دانشگاه را با مشکل روبرو کند در عوض رضایت این قشر از کارکنان و خانواده های ایشان که مرضی خدا و دولت نیز هست تا حدودی حاصل خواهد شد.

۲-  این سوال در مورد کارکنان حجمی مطرح است که چرا تحت مدیریت مستقیم دانشگاه قرار نمیگیرند بر مبنای اخباری که این کارکنان از دانشگاهها و موسسات دیگر به شورای صنفی منتقل نموده اند طبق اصول دولت عدالت محور سازمانها میتوانند اینگونه قوانین(شرکتهای حجمی) را اجرا نکنند و روشی را در پیش بگیرند که تفاوت دریافتیها حد اقل در سطح کارکنان خیلی محسوس نباشد امیدواریم مدیران دانشگاه شریف نیز در این مورد راه حلی بیابند ودر جهت بسط عدالت در جامعه قدمی بردارند.

 

یکشنبه 25 شهریور1386 ساعت: 11:58 توسط:یک کارمند خسته
با سلام
واقعاَ این سوال مطرح است که در دانشگاهی که فقط حقوق یکماه 6 نفر استاد برای شاد کردن 120 خانواده کافیست چرا از این حداقل ها هم دریغ می کنند. اینجا تنها اساتید هستند که برایشان اهمیت قائلند و تنها با یک تلفن تمام مسائلشان حل می شود. عدالت است دیگر!!!!!!!!! معلوم نیست این 4 سال بیشتر درس خواندن چطور چنین تفاوت عمده ای را بین انسانها ایجاد می کند.

یکشنبه 25 شهریور1386 ساعت: 10:50 توسط:بد بین
تصور من از چرایی و چگونگی چنین پرداختهایی این است که :
مدیران از سر فصلهای دیگر بودجه مثل اضافه کار و..... که مربوط به کارکنان است صرفه جویی میکنند و این پرداختها را انجام میدهند در حالیکه منطق حکم میکند از محل در آمدهای دانشگاه پرداخت شود و در سرفصلهای معمولی بودجه برای کارکنان سختگیری نشود . در واقع در طول چند ماه کمتر پرداخت میشود و بعد باعنوان خاصی پرداخت میشود که عریضه خالی نماند اگر چه در روز کارمند خالی مانده است